Бала жылап немесе ашуланып тұрғанда оның миы күрделі нұсқауды қабылдауға дайын болмауы мүмкін. Алдымен ересек өз дауысын бәсеңдетіп, қауіпсіз қашықтықта қасында қалады. «Сен ренжіп тұрсың, мен жаныңдамын» деген қысқа сөйлем жағдайды жоққа шығармай, баланың сезіміне атау береді.
Сезімді қабылдау кез келген әрекетке рұқсат беру деген сөз емес. «Ашулануға болады, бірақ ұруға болмайды» деп шекараны анық әрі сабырлы айту қажет. Кейін балаға екі қауіпсіз таңдау ұсынуға болады: тыныш бұрышта отыру немесе бірге терең дем алу, жастықты қысу немесе су ішу.
Бала тынышталған соң ғана не болғанын қысқа талқылаңыз. Келесі жолы қолданатын бір қарапайым әрекетті бірге таңдаңыз және мәселені қайта-қайта бетіне баспаңыз. Егер қатты эмоциялық күй жиі қайталанып, күнделікті өміріне кедергі келтірсе, тәрбиешімен және тиісті маманмен ақылдасу жағдайды жан-жақты түсінуге көмектеседі.
Бұл материал балабақшамыздың Instagram парақшасындағы шынайы сәт негізінде қазақша кеңейтіліп жазылды. Түпнұсқа жарияланымды көру
Бұл материал сізге ұнады ма?
Бір реакцияны таңдаңыз
